Het Italiaanse Cultureel Instituut in Brussel presenteert met trots de spin-off van de tentoonstelling “We loved each other so much, Valentina…” gewijd aan Guido Crepax, te zien in Galerie Martel tot 11 april 2026.
Acht werken uit de tentoonstelling zullen exclusief op 18 maart 2026 van 18.30 tot 19.30 uur te zien zijn in de foyer van het Italiaans Cultureel Instituut.
De toegang tot het evenement is uitsluitend voorbehouden aan degenen die zich hebben ingeschreven voor de voorstelling LA FORTUNA CON LA EFFE MAIUSCOLA, van E. De Filippo en A. Curcio – Theatergezelschap “Il berretto”.
De tentoonstelling wil het werk van Guido Crepax onder de aandacht brengen, een kunstenaar uit Milaan en bedenker van de beroemde Valentina, een symbolisch figuur uit de Italiaanse en Europese erotische stripwereld. Crepax staat bekend om zijn sensuele en gedurfde stijl en wist verhalende elementen en grafische experimenten te combineren met een bijzondere aandacht voor de mode- en filmwereld van de jaren zestig en zeventig.
Een halve eeuw geleden maakte Frankrijk kennis met Valentina Rosselli in de pagina’s van Charlie Mensuel, het tijdschrift onder de onberispelijke smaak van Wolinski, dat ernaar streefde het beste van internationale strips samen te brengen. De lay-out van Charlie was een kopie van die van het Italiaanse maandblad Linus , en het was in Linus dat de statige Valentina, midden jaren zestig, het levenslicht zag, getekend door de Milanese kunstenaar Guido Crepax.
Naarmate de afleveringen vorderden, werd ook duidelijk dat dit personage, een van de eerste echt prominente vrouwen in de Europese stripwereld, niet slechts de belichaming was van de erotische fantasie van een mannelijke cartoonist, maar een begaafd persoon met een biografie (een van de tentoongestelde panelen laat zelfs zien hoe een tekening die zogenaamd door haar in 1949, op zevenjarige leeftijd, gemaakt zou zijn – in werkelijkheid door Caterina Crepax, de dochter van de auteur – twintig jaar later nog steeds herkend kon worden), werkzaam als fotograaf, trotskistische opvattingen aanhangend, een langdurige relatie onderhoudend met een kunstcriticus genaamd Philip Rembrandt, en die in 1970 moeder zou worden van een zoon, Mattia…
Guido Crepax was een gecultiveerde en zeer verfijnde man die talloze literaire teksten illustreerde: klassiekers van de erotiek zoals Histoire d’O, Justine, Emmanuelle of Batailles Histoire de l’œil, die zijn verbeelding prikkelden en waarvan hij de ruwheid op geen enkele manier verzachtte, maar ook fantasy-literatuur (Dracula, Frankenstein, Dr. Jekyll en Mr. Hyde), waarbij hij zich bovendien verdiepte in Homerus, Kafka, Schnizler en D’Annunzio, en tegelijkertijd een eerbetoon bracht aan filmmakers als Ingmar Bergman en Sergei Eisenstein, kunstenaars als Alexander Calder, Wassily Kandinsky, Yves Klein, Henry Moore en Andy Warhol, ontwerpers en muzikanten.
Deze voortdurende dialoog die hij met andere kunstvormen onderhield, belette Crepax niet om strips te koesteren, waarin hij een formidabel terrein van vrijheid zag en waarvan hij de steeds veranderende relatie tot de paginaruimte bijzonder waardeerde. Als virtuoos in compositie bedacht hij de techniek van hyperfragmentatie, waarbij hij kleine panelen en inzetstukken vermenigvuldigde en in series of kolommen rangschikte. De tentoonstelling laat duidelijk de volledige omvang van zijn creativiteit op dit gebied zien: strakke rasters met dikke lijnen, grote vierkante panelen die de boven- en onderkant van de pagina naar de marges duwen, meer onregelmatige puzzels (Valentina Pirate), afbeeldingen met onregelmatige en zwevende contouren (Un poco loco), brede panelen met horizontaal geplaatste personages…
***
L’accesso all’evento sarà consentito non prima di mezz’ora dall’inizio dello stesso, solo se muniti di biglietto. Per ragioni di sicurezza i controlli includono la verifica delle borse e l’uso di metal detector.
Informiamo il pubblico che l’evento sarà oggetto di riprese foto e/o video.